So Far Away . . . .. Από το Blogger.

Σάββατο, 22 Μαΐου 2010

Πόσα άλλα πράγματα χάνουμε άραγε ;


Ουάσιγκτον. Σταθμός του μετρό. Ένα κρύο πρωϊνό τον Γενάρη του 2007. Επαιξε έξι κομμάτια του Μπαχ για περίπου 45 λεπτά. Στο διάστημα αυτό, περίπου 2 χιλιάδες άτομα πέρασαν από το σταθμό, οι περισσότεροι καθ'οδόν για τη δουλειά τους. Μετά από 3 λεπτά ένας μεσήλικας πρόσεξε οτι κάποιος έπαιζε μουσική. Βράδυνε το βήμα του, σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά προχώρησε βιαστικός για τον προορισμό του.
4 λεπτά αργότερα ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολλάριο: μια γυναίκα έριξε τα χρήματα στο κουτί του και χωρίς να σταματήσει συνέχισε το δρόμο της.
6 λεπτά, ένας νεαρός έγειρε στον τοίχο για να τον ακούσει, μετά κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε να περπατά.

10 λεπτά, ένα αγοράκι 3 ετών σταμάτησε, αλλά η μητέρα του το έσυρε βιαστικά να συνεχίσει, καθώς το παιδί σταμάτησε για να δει τον βιολιστή. Τελικά η μητέρα έσπρωξε δυνατά το παιδί και το παιδί ξανάρχισε να περπατά γυρνώντας ολοένα το κεφάλι προς τα πίσω. Την ίδια αντίδραση είχαν και πολλά άλλα παιδιά. Όλοι, χωρίς εξαίρεση, οι γονείς τα πίεζαν να προχωρήσουν.

45 λεπτά: ο μουσικός συνέχισε να παίζει. Μόνον 6 άνθρωποι είχαν για λίγο σταματήσει. Περίπου 20 άτομα του άφησαν χρήματα χωρίς να διακόψουν το ρυθμό τους. Συγκέντρωσε συνολικά 32 δολλάρια.

1 ώρα: τελείωσε το παίξιμο και μια σιγή απλώθηκε παντού. Κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δε χειροκρότησε ούτε υπήρξε έστω κάποιο ίχνος αναγνώρισης.

Κανείς δεν το 'ξερε, αλλά ο βιολιστής ήταν ο Τζόσουα Μπελλ, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου. Επαιξε ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια που έχουν ποτέ γραφτεί, με ένα βιολί αξίας 3.5 εκατομμυρίων δολλαρίων. Δύο μερες νωρίτερα, ο Τζόσουα Μπελλ γέμισε ασφυκτικά ένα θέατρο στη Βοστώνη, σε συναυλία που η μέση τιμή του εισιτηρίου άγγιξε τα 100 δολλάρια.


Πρόκειται για πραγματικό γεγονός. Ο Τζόσουα Μπελλ έπαιξε ινκόγκνιτο στο σταθμό του μετρό στα πλαίσια ενός κοινωνιολογικού πειράματος που οργάνωσε η Ουάσιγκτον Ποστ για την αντίληψη, το γούστο και τις προτεραιότητες των ανθρώπων.
-0-
Το ερώτημα που προέκυψε: σε ένα ουδέτερο περιβάλλον και σε ακατάλληλη ώρα, μπορούμε να αντιληφθούμε την ομορφιά; Σταματούμε για να την απολαύσουμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο όταν εκδηλώνεται σε ασυνήθιστα χωροχρονικά πλαίσια;

Ενα συμπέρασμα που πιθανώς μπορεί να εξαχθεί από το συγκεκριμένο πείραμα είναι:

Αν δεν έχουμε ένα λεπτό για να σταματήσουμε και ν'ακούσουμε έναν από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου να παίζει ένα από τα ωραιότερα κομμάτια που γράφτηκαν ποτέ, με ένα από τα ομορφότερα μουσικά όργανα .... πόσα άλλα πράγματα χάνουμε άραγε;

7 Είχαν Κάτι να Πουν . . . .:

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS 22/5/10 21:32  

ΤΕΛΕΙΑ Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΟΥ.ΣΙΓΟΥΡΑ ΧΑΝΟΥΜΕ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ.
ΚΑΛΟ Σ/ΚΟ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΟΥ.

D.Angel 22/5/10 23:34  

Συγχαρητήρια για το κείμενο!
Υπέροχο κι αληθινό!
Εχουμε μπερδέψει την τιμή με την αξία! Φιλιά πολλάαααααααααααααα

anidifranco 23/5/10 09:09  

Παρόμοιο πείραμα έγινε με το βιβλίο της Τζέιν Ώστιν Περηφάνια και Προκατάληψη πριν μερικά χρόνια. Κάποιος το έκανε χειρόγραφο και το έστειλε σε όλους τους Αμερικανικούς εκδοτικούς οίκους ως δικό του βιβλίο προς έκδοση. Όχι μόνο το απέρριψαν, αλλά κανείς τους δεν το αναγνώρισε μάλιστα ως ένα από τα πιο γνωστά και αγαπητά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας! Ένας μόνο εκδότης το αναγνώρισε, που πάει να πει ότι το διάβασε. Κοινώς, οι εκδοτικοί οίκοι διαλέγουν βιβλία χωρίς να τα διαβάσουν ή καλύτερα, δεν έχουν διαβάσει ποτέ τα έργα της λεγόμενης κλασικής λογοτεχνίας.

you may say i'm a dreamer.. 25/5/10 21:02  

Μπράβο μπράβο μπράβο!Θύμησέ το μας!!Μπας και ξεστραβωθούμε λίγο!

you may say i'm a dreamer.. 25/5/10 21:02  

Πεθαίνω για βιολί!

Giorgia_is_coming_to_town 28/5/10 11:06  

Χάνουμε πολλά, αναμφισβήτητα. Η καθημερινότητά μας, έχει τόσο αλλοτροιωθεί! Ενδιαφέρουσα ανάρτηση, σε ευχαριστούμε!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS 3/6/10 01:03  

ΠΕΡΑΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΕΥΧΗΘΩ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ.

- BLOGGERS -

  © Blogger templates ProBlogger Template by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP